In illo témpore : Dixit Iesus discípulis suis parábolam hanc : Homo péregre proficíscens vocávit servos suos et trádidit illis bona sua. Et uni dedit quinque talénta, álii autem duo, álii vero unum : unicuíque secúndum própriam virtútem ; et proféctus est statim. Abiit autem, qui quinque talénta accéperat, et operátus est in eis, et lucrátus est ália quinque. Simíliter et qui duo accéperat, lucrátus est ália duo. Qui autem unum accéperat, ábiens fodit in terram et abscóndit pecúniam dómini sui. Post multum vero témporis, venit dóminus servórum illórum, et pósuit ratiónem cum eis. Et accédens, qui quinque talénta accéperat, óbtulit ália quinque talénta, dicens : Dómine, quinque talénta tradidísti mihi, ecce ália quinque superlucrátus sum. Ait illi dóminus eius : Euge, serve bone et fidélis : quia super pauca fuísti fidélis, super multa te constítuam : intra in gáudium dómini tui. Accessit autem et qui duo talénta accéperat, et ait : Dómine, duo talénta tradidísti mihi : ecce ália duo lucrátus sum. Ait illi dóminus eius : Euge, serve bone et fidélis : quia super pauca fuísti fidélis, super multa te constítuam : intra in gáudium dómini tui.
Jésus proposa cette parabole à ses disciples : « Un homme, sur le point de partir en voyage, réunit ses serviteurs et leur confia sa fortune. Au premier il remit cinq talents, deux au second, un seul au troisième : à chacun suivant ses capacités. Puis il partit en voyage. Aussitôt celui qui avait reçu cinq talents se met à l’œuvre et en gagne cinq autres ; de même celui qui avait reçu deux talents, en gagne deux autres. Quant à celui qui n’en avait reçu qu’un, il s’en va creuser un trou dans la terre, pour y enfouir l’argent de son maître. Longtemps après, le maître de ces serviteurs revint, et leur fit rendre leurs comptes. Celui qui avait reçu cinq talents, s’avança, il en présenta cinq autres : « Seigneur, vous m’aviez donné cinq talents : en voici cinq de plus que j’ai gagnés. » Son maître lui répondit : « Très bien ! bon et fidèle serviteur, puisque tu as été fidèle en des affaires peu importantes, je t’en confierai de plus grandes. Viens partager la joie de ton maître. » A son tour celui qui avait reçu deux talents s’approcha : « Seigneur, dit-il, vous m’aviez confié deux talents : en voici deux autres que j’ai gagnés. » Et le maître répondit : « Très bien ! bon et fidèle serviteur, puisque tu as été fidèle en des affaires peu importantes, je t’en confierai de plus grandes. Viens partager la joie de ton maître. »